Informacja dla użytkownika na temat plików „cookies”

Ważne! Nasza strona internetowa stosuje pliki cookies w celu zapewnienia Ci maksymalnego komfortu podczas przeglądania serwisu i korzystania z usług. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia przeglądarki decydujące o ich użyciu.

× Akceptuję
Logowanie dla pacjentów

Terapia

Leki biologiczne – białka o charakterze przeciwciał , wykazujące działanie przeciwzapalne poprzez blokowanie czynników biorących udział w procesie zapalanym (przeciwciało przeciw czynnikowi martwicy nowotworów alfa-TNF -α, przeciwciała przeciw integrynie α4β7, przeciwciało przeciw interleukinie 12&23, przeciwciało przeciwko integrynie α4.). W Polsce zarejestrowane są leki biologiczne do leczenia Leśniowskiego-Crohna oparte na mechanizmie blokowania czynnika martwicy nowotworów alfa skuteczne zarówno w fazie zaostrzenia choroby, jak i w leczeniu podtrzymującym.

W ostatnich latach leczennie biologiczne w chorobie Leśniowskiego-Crohna ugruntowało swoją pozycję w terapii zarówno u dorosłych jak i u dzieci. Wskazania obejmują:

  1. Indukcję oraz podtrzymanie remisji u chorych ze średnio ciężką i ciężką postacią choroby Leśniowskiego-Crohna, którzy nie odpowiedzieli na terapię konwencjonalną.
  2. Postać choroby Leśniowskiego-Crohna z obecnością przetok – w celu zamknięcia przetok u chorych, którzy nie odpowiedzieli na terapię konwencjonalną.

Na podstawie długoletnich (kilkunastoletnich) doświadczeń związanych ze stosowaniem leków biologicznych uważa się, iż stosunek korzyści jest wyższy niż ryzyko związane z ich stosowaniem. Ryzyka związane ze stosowaniem leków biologicznych są opisane i podlegają stałemu monitorowaniu pod kątem ich częstości występowania, nasilenia oraz ewentualnego pojawienia się nowych, nieznanych/nieopisanych dotąd w literaturze. Dokładnie opisane i stale udoskonalane są metody zapobiegania wystąpieniu wielu działań niepożądanych, a stosowanie tych zasad w codziennej praktyce klinicznej ogranicza ryzyko ich wystąpienia. Korzyści związane ze stosowaniem leków biologicznych są opisane w szeregu danych literaturowych. Należą do nich niewątpliwie możliwość uzyskania długotrwałej remisji klinicznej choroby, zachamowanie jej progresji, ograniczenie lub odsunięcie w czasie możliwych powikłań, zmniejszenie liczby hospitalizacji oraz zmniejszenie liczby pacjentów wymagających leczenia operacyjnego. Należy zaznaczyć, że przed zastosowaniem terapii biologicznej lekarz prowadzący - na podstawie wywiadu klinicznego z pacjentem oraz wnikliwej analizy badań - podejmuje samodzielną ocenę korzyści/ryzyka u indywidualnego pacjenta, na podstawie której następnie podejmuje decyzję o włączeniu lub nie terapii biologicznej.