Informacja dla użytkownika na temat plików „cookies”

Ważne! Nasza strona internetowa stosuje pliki cookies w celu zapewnienia Ci maksymalnego komfortu podczas przeglądania serwisu i korzystania z usług. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia przeglądarki decydujące o ich użyciu.

× Akceptuję
Logowanie dla pacjentów

Choroba

Choroba Leśniowskiego-Crohna (ChLC) jest przewlekłą zapalną chorobą jelita o niewyjaśnionej etiologii (przyczynie), zaliczaną do grupy nieswoistych zapaleń jelit (IBD). Istotą zmian w przewodzie pokarmowym jest odcinkowy, pełnościenny proces zapalny, który może dotyczyć każdego odcinka przewodu pokarmowego – od jamy ustnej do odbytu, jednak najczęściej lokalizuje się w końcowej części jelita cienkiego (jelito kręte) oraz początkowej jelita grubego (kątnica, wstępnica).

Opis pierwszego polskiego przypadku zapalenia jelita krętego z przetoką do wstępnicy opublikował w 1904 r. prof. Antoni Leśniowski. Jednakże przekonujące opisy dolegliwości charakterystycznych dla choroby opisywanej po raz pierwszy przez prof. Leśniowskiego pochodzą z przekazów historycznych już z XVII wieku. W 1932 roku lekarze amerykańscy: Crohn, Ginzburg i Oppenheimer wyodrębnili zapalenie końcowego odcinka jelita krętego jako nową jednostkę chorobową. Obecnie w literaturze ogólnoświatowej tę jednostkę chorobową nazywa się chorobą Crohna, zaś w Polsce, wciąż jeszcze bardzo często, nazywana jest ona chorobą Leśniowskiego-Crohna (ChLC).